Decyzja o rozpoczęciu psychoterapii to ważny krok. Wybór psychoterapeuty często wiąże się z pytaniem: „W jakim nurcie pracuje?” Jest ponad 400 podejść psychoterapeutycznych, więc wybór nurtu, który nam odpowiada może być prawdziwym dylematem. Dla osób, które dopiero zaczynają swoją drogę nazwy różnych modalności brzmieć po prostu obco i nie za wiele mówią. Dlatego przygotowałam krótkie omówienie sześciu najważniejszych podejść terapeutycznych — żebyś mógł/mogła świadomie wybrać to, co najlepiej odpowiada Twoim potrzebom i stylowi myślenia.
1. Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT)
Hasło przewodnie: „Przekonania, które nas budują”
Metoda ta opiera się na założeniu, że nasze myśli wpływają na emocje i zachowania. CBT pomaga zidentyfikować szkodliwe schematy myślowe i zastąpić je bardziej realistycznymi.
🔹 Skuteczna w leczeniu depresji, lęków, fobii, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD)
🔹 Terapia jest zazwyczaj krótkoterminowa i bardzo konkretna
🔹 Duży nacisk na zadania domowe i aktywne podejście do problemu
2. Psychoterapia psychodynamiczna
Hasło przewodnie: „W każdym z nas ukrywa się dziecko…”
To podejście skupia się na naszych doświadczeniach z dzieciństwa, relacjach z bliskimi i mechanizmach obronnych, które często nieświadomie wpływają na nasze obecne życie. W centrum uwagi znajduje się relacja z terapeutą, która staje się lustrem dla innych relacji.
🔹 Pomaga zrozumieć głębsze przyczyny trudności emocjonalnych
🔹 Praca nad nieświadomymi schematami, które wpływają na Twoje życie
🔹 Proces bywa dłuższy, ale prowadzi do trwałej zmiany wewnętrznej
3. Psychoterapia psychoanalityczna
Hasło przewodnie: „Porozmawiajmy o tym, co nieświadome”
To najgłębsza forma terapii, wywodząca się z klasycznej psychoanalizy Freuda. Skupia się na odkrywaniu nieświadomych konfliktów, pragnień i lęków. Terapeuta interpretuje marzenia senne, „przejęzyczenia” czy reakcje emocjonalne, które odsłaniają to, co ukryte.
🔹 Praca kilka razy w tygodniu, często na leżance
🔹 Głębokie zrozumienie siebie, zwłaszcza dla osób zainteresowanych introspekcją
🔹 Często stosowana w długoterminowej pracy z zaburzeniami osobowości
4. Psychoterapia systemowa
Hasło przewodnie: „Każdy jest częścią czegoś większego”
Systemowa terapia patrzy na człowieka jako część większej całości – rodziny, związku, grupy. Trudności jednostki są rozumiane jako wyraz napięć w całym systemie. Często stosowana w terapii rodzinnej i par.
🔹 Skuteczna w rozwiązywaniu konfliktów rodzinnych, komunikacyjnych, wychowawczych
🔹 Praca odbywa się z całą rodziną lub parą, a nie tylko z jedną osobą
🔹 Pomaga zobaczyć wzorce i role, jakie pełnimy w relacjach
5. Psychoterapia humanistyczno-egzystencjalna
Hasło przewodnie: „Droga do (samo)rozwoju”
To podejście stawia człowieka w centrum jako istotę wolną, poszukującą sensu i autentyczności. Ważne są emocje „tu i teraz”, relacja z terapeutą, samoakceptacja i rozwój osobisty.
🔹 Idealna dla osób, które chcą lepiej zrozumieć siebie, swoje wartości i potrzeby
🔹 Bliska filozofii – dotyka tematów sensu życia, samotności, wolności
🔹 Szczególnie wspierająca w kryzysach egzystencjalnych i tożsamościowych
6. Psychoterapia integratywna
Hasło przewodnie: „Połączmy siły :)”
Podejście integratywne łączy elementy różnych szkół terapeutycznych — dostosowując metodę do konkretnego pacjenta, a nie odwrotnie. Terapeuta korzysta z różnych narzędzi, by jak najlepiej odpowiedzieć na potrzeby danej osoby.
🔹 Elastyczne podejście, szczególnie przydatne w pracy z osobami złożonymi problemami
🔹 Terapia „szyta na miarę”
🔹 Często oparta na współpracy, szacunku i otwartości
Jak wybrać właściwy nurt?
✔️ Zastanów się, czego szukasz – czy chcesz zrozumieć siebie głębiej, czy raczej szukasz szybkiej ulgi i konkretnych narzędzi?
✔️ Zadaj pytania terapeucie – możesz zapytać, jak pracuje, co będzie się działo na sesjach, jak długo potrwa terapia.
✔️ Zaufaj intuicji – ważniejsza niż nazwa nurtu jest relacja z terapeutą. Jeśli czujesz się wysłuchany/a i bezpieczny/a – to dobry znak.
✔️ Pamiętaj: możesz zmienić terapeutę lub podejście, jeśli poczujesz, że to nie dla Ciebie. To Twój proces – masz prawo go kształtować.